Nederland

België

Frankrijk

Overige landen

Startpagina

Inleiding

antwerpen 2.3-1 antwerpen 2.3-3 antwerpen 2.3-3 antwerpen 2.3-2 antwerpen 2.3-1

Oevel: Sint-Michielskerk

De Sint-Michielskerk van Oevel heeft een laatgotische toren, vermoedelijk uit de 15e eeuw. De toren is een goed voorbeeld van Kempense baksteengotiek. De kerk zelf is gebouwd in neogotische stijl en dateert uit 1870.

Op de steunbeer een kleine ruit, mogelijk steunend op een wijdingskruisje.

Sint-Michielskerk

____________________________________________________________________________

Herentals: Begijnhof

Het Herentalse Begijnhof is een van de oudste begijnhoven van het oude hertogdom Brabant en van de Kempen. Het werd reeds opgericht voor 1266 en dit tegenover het oude Gasthuis.

Het oorspronkelijke begijnhof was een groot hof dat in 1470 ruim 300 begijnen telde.

Om strategische redenen werd het oude Begijnhof tijdens de Tachtigjarige Oorlog in 1578 door het Staatsgarnizoen gesloopt. Nadat het Spaanse gezag te Herentals was hersteld, gaf de magistraat in 1590 de toelating om het Begijnhof opnieuw op te richten. Daar beleefde het Begijnhof een nieuwe, relatieve bloei. In 1951 werd te Herentals de laatste begijn geprofest. Nu leeft er spijtig genoeg geen enkele begijn meer.

Langs de Begijnenstraat betreedt men het Begijnhof door de overwelfde doorgang van het poortgebouw. De gevel draagt het jaartal 1622 en in de nis staat een verweerd beeld van de Heilige Begga (of Catharina).

We staan hier voor het begijnhof van Herentals. In het midden een calvariekruis met daar doorheen een later ingemetseld venster.

Aan de buitenzijde een teken dat we wel vaker tegenkomen nl. de combi van maalkruis en ruit. Mogelijk betekent de combi: moge het goede vruchten geven en het kwade van ons wegblijven. De rechter is binnenin van stippen voorzien.

En dan zijn er nog een tweetal harten op een soort van voetstuk geplaatst, een grotere rechts en links nog een iets kleinere. Links is dan nog een soort miskelk te zien.

Binnen zijn er nog meer tekens.

Er is links achter een regenpijp een toverknoopachtig teken, dat ook al als geploegde akker wordt aangeduid.

Dan is er een groot samengesteld werk, wat op te vatten is als een reuze toverknoop waarin maalkruis en ruit maximale zeggingskracht krijgen. Dan komt de normale toverknoop.

En dan rechts het hexagram. Dit teken werd bij veel volken aangetroffen en is pas sinds de 15e/16e eeuw ook specifieker een joods teken geworden. Mogelijk begon dat hier ook al voelbaar te worden en kende men er een kracht aan toe van Goddelijke bescherming.

Elk teken is uniek. Dit wijst er sterk op dat in die tijd nog aan de specifieke magische kracht van elk teken geloof gehecht werd.

Kortom als je dit bekijkt werd er bij de bouw van het nieuwe Begijnhof alles aan gedaan om duivelse invloeden buiten te houden en Goddelijke bescherming en zegen aan te trekken.

Lees alles over begijnen, begijnhoven en dit speciale hof in Herentals op Begijnhof van Herentals.

Begijnhof: binnenzijde poortgebouw

Tekening huidige situatie: poortgebouw binnenzijde

Zijkant poortgebouw

Niet van een foto voorzien komt hier nog de zijkant in beeld via een tekening. Maalkruisen bovenin, rechts een hexagram en links nog een spoor van een ander teken.

____________________________________________________________________________

Poederlee: Sint Jan de Doperkerk

De kerk van het heggedorp Poederlee (Poeyel) van St. Jan de Doper, ook wel Sint-Jan Baptistkerk genoemd. Veel is er op metseltekengebied niet te ontdekken, maar toch een enkel kruis-ruit combi, zoals het ooit lijkt bedoeld te zijn geweest.

Rechtsboven: op deze zuidmuur een groot maalkruis met daarin een kleinere ruit.

Poederlee: de Heggekapel

De jaarlijkse ommegang heeft betrekking op deze Heggekapel, waardoor het dorp ook wel Heggedorp genoemd wordt.

Om kwaadwillende geesten te weren werd voorop de kapel bovenin  een groot maalkruis gemetseld.

De Heggekapel

Detail de Heggekapel

____________________________________________________________________________

Pulle: Sint Pieter en Pauluskerk

Volgens bodemvondsten was Pulle reeds in de Romeinse Tijd bewoond. De naam is afgeleid van Pul of Puldre wat moeras betekent. Ook Pulle was in de loop der tijden eigendom van verschillende heren.

De parochiekerk, toegewijd aan St. Pieter en St. Paulus wordt reeds in 1255 vermeld.

Half verborgen achter hekwerk: een ornamenteel ruitpatroon, waar geen speciale betekenis aan ontleend kan worden.

De St. Peter en Pauluskerk van Pulle

Detail kerk van Pulle

België