Nederland

België

Frankrijk

Overige landen

Startpagina

Inleiding

west-vlaanderen 2.1.6 west-vlaanderen 2.1.8 west-vlaanderen 2.1.8 west-vlaanderen 2.1.7 west-vlaanderen 2.1.6

Reningelst: Sint Vedastuskerk

Reningelst heeft één kerk, de Sint Vedastuskerk. In het jaar 1568 werden de drie priesters van Reningelst vermoord, omwille van de godsdienstoorlogen rond die periode. De kerk werd in 1583 in brand gestoken door Ieperse Geuzen. Na de restauratie kreeg de kerk haar huidige vorm (omstreeks 1623).

Deze kerk werd nogmaals verwoest tijdens de Eerste Wereldoorlog (1914-1918).

De kerk van Reningelst

Kleine toren met metseltekens

Sint-Vaast of Sint Vedastus was bisschop van Atrecht (=Arras), andere namen voor Vedastus zijn: Vast, Gaston en Foster.

Toen Vedastus aan het hoofd van het bisdom Atrecht kwam te staan, was het gebied door de Hunnen geplunderd. Omdat hij de ermee gepaard gaande wanorde geleidelijk kon terugdringen, werd Vedastus ook betrokken bij het bestuur van het bisdom Kamerijk.

In 667 werden de relieken van Sint-Vaast van de Mariakerk in Atrecht naar de nabijgelegen Sint-Pieterskerk overgebracht. Rond deze kerk werd toen begonnen met de bouw van de latere, benidictijnse abdij van Sint-Vaast.

In de kunst wordt de heilige voorgesteld als bisschop met een beer of wolf, beide symbool voor het heidendom. Vedastus van Atrecht is patroonheilige van kinderen en moeilijk lopenden. Op de afbeelding hieronder wordt Sint-Vaast afgebeeld als bekeerder van de heidenen, in dit geval joden (uitgebeeld door de dragers van de tijdens de Middeleeuwen voor joden verplichte jodenhoed, vergelijkbaar met de Davidster).

Sint Vedastus preekt tot Joden

Hier links een Latijns kruis ingemetseld in een natuurstenen muur. Dit komt niet vaak voor. Aan de kleur van de muur is goed te zien dat het van ijzerhoudend gesteente is.

Ingemetseld natuurstenen Latijns kruis

____________________________________________________________________________

Reninge: Sint-Rictrudiskerk

De parochie en de kerk zijn genoemd naar Sint-Rictrudis. De vroegere Sint-Rictrudiskerk was gebouwd in Romaans ogiefstijl, maar werd tijdens de Eerste Wereldoorlog vernield.

De kerk werd in neogotische stijl heropgebouwd in 1921 en later als monument geklasseerd.


Reninge: St. Rictrudis

Maalkruis uitgevoerd in rode steen

____________________________________________________________________________

Vlamertinge: Sint-Vedastuskerk

De vroegste gegevens over Vlamertinge dateren uit de middeleeuwen. In 857 werd eenkapel gebouwd in Vlamertinge. In 970 werdIeper vernield en brandde de kapel van Vlamertinge af. Het oudste document, tot heden bekend, waarop de naam Flambertenges voorkomt, is een akte van het jaar 1066.Boudewijn van Rijsel, graaf van Vlaanderen, zijn vrouw Adela en hun zoon Boudewijn, kenden in deze akte goederen toe aan de kerk en het kapittel van Sint-Pieters te Rijsel. Deze goederen waren onder andere een tiende gelegen te Elverdinge en eveneens een tiende gelegen te Vlamertinge - "In territorio Furnensi, in villa Elverzenges, decinam unam; Flambertenges decinam similiter unam ".

De toren is van 1505.

De huidige toren van de Sint-Vedastuskerk in Vlamertinge (Ieper) werd gebouwd in 1505 en is het enige restant van een gotische kerk die in 1793 volledig uitbrandde. Toen de kerk in 1808-1823 onder leiding van Joseph-Auguste Lernoud werd hersteld en herbouwd, werd de gotische westertoren in de kerk geïntegreerd. De kerk werd nogmaals hersteld en vergroot in 1897-1898, ditmaal volgens plannen van Jozef Vièrin. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de Sint-Vedastuskerk grotendeels vernield, op de massieve toren na. De zwaar beschadigde westertoren werd bij de wederopbouw van 1920-1923 hersteld en geïntegreerd in de reconstructie van de vooroorlogse kerk.

Het is een voorgeplaatste massieve westertoren op vierkant grondplan. De toren zelf telt drie geledingen en is opgetrokken in gele baksteen boven een basis in Atrechtse zandsteen.

____________________________________________________________________________

Waregem: Hoeve Nieuwenhove

De eerste schriftelijke vermelding van de heerlijkheid Nieuwenhove dateert van 1403. Olivier van der Vichten had toen de heerlijkheid in leen van de graaf van Wakken. De naam van de heerlijkheid zou kunnen gelezen worden als het nieuw hof tegenover het oude hof te Vichte.

Voor de 15de eeuw moet er een houten gebouw gestaan hebben, dat echter door een overstroming vernield werd. Het eigenlijke kasteel werd gebouwd tussen 1419 en 1467. Het was waarschijnlijk opgetrokken in baksteen en was eerder een riant herenhuis dan een goed verdedigbare burcht. De centrale toren en de twee kleine hoektorentjes waren bedoeld als versiering en symbool van de macht van de heer. Het kasteel was duidelijk het centrum van waaruit het grondgebied bestuurd werd.

In de 18de eeuw was het kasteel vervallen. In 1757 werd het volledig vernieuwd en uitgebreid, maar met de Franse Revolutie werd het kasteel leeggeroofd en verdween het definitief.

Nog iets over zijn de schuur, de duiventoren en het poortgebouw.

Via een stenen brug over de wal bereik je het poortgebouw. Dit vertoont 18de-eeuwse gedeelten met 19de-eeuwse aanbouwsels. Het gebouw is opgetrokken in Franse baksteen en vertoont naast het wapenschild van de heren van Nieuwenhove, een vijftal metselaarstekens in donkere baksteen.

Wat precies bedoeld wordt met het wapenschild is niet duidelijk.

Waregem Nieuwenhove, poortgebouw

St.Vedastuskerk

St.Vedastuskerk


St.Vedastuskerk


Tweemaal een maalkruis en een onduidelijk hartteken?

Diverse maalkruizen en een ornament wat een beetje op geploegd akker lijkt.

België

Maalkruis uitgevoerd in rode en grijze steen